Mijn kindertijd heeft nooit zijn magie verloren,
nooit zijn geheimzinnigheid verloren en nooit zijn dramatiek.
Louise Bourgois, kunstenares
Als je staat aan het begin van je kennen,
sta je aan het begin van je voelen.
Wie alleen kan zien wat het licht onthult
en alleen kan horen wat het geluid verkondigt,
ziet en hoort eigenlijk niets.
Kahlil Gibran
Men moet vrouw, kind of apostel wezen om te geloven dat liefde alle dingen overwint.
(Multatuli, Ideeën, eerste bundel, idee 238(ged.), blz. 157)
O nog eenmaal kind te wezen
In mijns vaders hooge woning,
Spelend met mijn spelgenoten
In den koelen olmenhof,
(Geerten Gossaert, Glaukos (fragm.), Experimenten, blz. 36)
en het is later aan 't worden
over de kanalen ligt stilte
de maan wordt voortgestuwd
zeeroverschip op wolken
ik weet dat je erg ver af bent.
Hans Lodeizen, Zonder Voeten, Gedichten, blz 38
Tederheid dat is
het antwoord op een
vraag die niet gesteld
is. De geur van ieder
najaar bedoel ik,
de vraag wanneer,
waar was het,
en daar het antwoord op.
Rutger Kopland
Maar wat ik van je wil is illusie - dat je de wereld laat dansen.
(Virginia Woolf in een brief aan Eithel Smyth, 15/8/1931)
Wij zijn maar als de blaren in de wind
ritselend langs de zoom van oude wouden,
en alles is onzeker, en hoe zouden
wij weten wat alleen de wind weet, kind -
(A. Roland Holst, Zwerversliefde (fragment)
Ik kwam tot hier, en zag. Ik zocht
Iets anders maar geen sterveling vindt,
Ook niet aan 't einde van zijn tocht,
De dingen die hij droomde als kind.
(P.N. van Eyck, (fragm.), Gedichten, blz. 35)
Ik die in het leven heb gehuild
Als een kind heel dikwijls: ik wilde
Toch niets anders dan dat de bloemen
Verdorden en dat de nachtegaal
Niet eeuwig voor het raam bleef zingen.
(Hans Lodeizen, Gedichten, blz 122)
zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als witkoraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent.
(Jan Hanlo)
Ik kijk naar buiten
verdeel in gedachten de lucht
daar is de vogel
toch weet ik
dat er een stukje ontbreekt.
(J. Bernlef, Gedachten bij een teruggevonden legpuzzel)
Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
(Hans Andreus uit Al ben ik een reiziger 1959)
 Soms, als een soort vleugelslag,
kan je me nog wel eens verschijnen.
Als een rimpeltje over 't water,
een vlindertje door het lover.
Prachtig, maar zo klein,
dat je wel weer snel verdwenen moet zijn.
Jij in jouw hoekje,
en ik in 't mijn.
(Jacob Groot)
|