Grootmoeder Mandarijn zei dat er wel eens sterren uit de hemel vielen.
Voor een kind van bijna zeven was dat een angstige vaststelling.
Ik begreep waarom opa Mandarijn een kaalkop had.
Hij kwam meestal laat thuis en dan zong hij wel eens liederen die je in de kerk niet hoorde.
Natuurlijk had hij al een aantal sterren op zijn hoofd gekregen.
En toen ik vroeg of het dienblad waarmee Sacha de thee serveerde 's nachts had buiten gelegen keken ze mij hoofdschuddend aan.
'De ster,' zei ik. 'Er is een ster op gevallen.'
Mandarijn glimlachte.
'Dat zou best kunnen, kleintje. Lang, lang geleden, want het blad is al zeker zo'n honderd jaar bij de familie.'
Mooi blad met marquetterie-werk en verschillende soorten edelhout, eerste helft 20ste eeuw.
Weldra in onze collectie.
159 euro
|